Svensk ordbok 2009, webbversion
grubb
`
lare
substantiv
~n
äv. vard.
grubblarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
grubblarna
grubbl·ar·en
●
person som grubblar mycket
psykol.
yrk.
hela sitt liv har hon varit en sökare och en grubblare
sedan 1737