Svensk ordbok 2009, webbversion
genie
[
je
´
-
]
substantiv
~n ~r
geni·en
●
(skydds)ande
i antiken symboliserande en mans innersta väsen och bättre jag
vanligen ngt högt.
sag.
yrk.
hans skapande genie
sedan 1883
av lat.
gen
´
ius
’skyddsande’; jfr
geni