Svensk ordbok 2009, webbversion
substantiv ~en ~ar
för·stu|kvist·en●(täckt) utbyggnad i anslutning till förstuga
arkit.heminr.(på) förstukvistensedan 1652till kvist i bet. ’utgrening’; jfr da., no. kvist ’vindskammare (som skjuter ut från taket)’