Svensk ordbok 2009, webbversion
verb förfor förfarit, pres. förfar
för·far·it●gå till väga
arb.en instruktion om hur man ska förfara i händelse av eldsvådaförfara (med ngt) SÄTTsedan 1667jfr fornsv. forfara ’försvinna; förstöra; försiggå; erfara’
Subst.:förfarande