Svensk ordbok 2009, webbversion

förfa´ra verb förfor förfarit, pres. förfar för·far·it●gå till väga arb.en instruktion om hur man ska förfara i händelse av elds­vådaförfara (med ngt) SÄTTsedan 1667jfr fornsv. forfara ’försvinna; förstöra; försig­gå; erfara’ Subst.:förfarande