Svensk ordbok 2009, webbversion
förbin
´
dlig
adjektiv
~t
för·bind·lig
●
artig och förekommande
admin.
komm.
ambassadören var mycket förbindlig mot dem
○
äv. om handling e.d.
”Tyvärr, min herre”, började han i förbindlig ton
förbindlig (mot ngn)
sedan 1727
till
förbinda