Svensk ordbok 2009, webbversion
fermite
´
t
äv.
färmite
´
t
färmite
´
t
substantiv
~en
ferm·itet·en, färm·itet·en
●
iver och kraft
psykol.
han skakade hand med fermitet
sedan 1788
av fra.
fermeté
’fasthet’; jfr
ferm