Svensk ordbok 2009, webbversion
[från`t-]
substantiv ~n ~r
front|linj·en●linje som bildas av front
mil.pol.JFRcohyponymfront 1
en sambandscentral en bit bakom frontlinjen○äv. bildligtde bostadspolitiska frontlinjernasedan 1871; 1965 i bildlig bemärkelse