Svensk ordbok 2009, webbversion
fronta
`
lkrocka
verb
~de ~t
front·al|krock·ar
●
råka ut för frontalkrock
trafik.
frontalkrocka med ngn/ngt, ngra frontalkrockar
sedan åtm. 1973
Subst.:
vbid1-926263
frontalkrockande
;
frontalkrock