Svensk ordbok 2009, webbversion

fnatt substantiv ~en fnatt·en●i vissa ut­tryck lättare galenskap vard.psykol.glädjefnattdet var ett så­dant o­väsen att hon nästan fick fnatt○äv. om fanatiskt intresseha fnatt på begagnade bilar○äv. bildligtdatorn fick fnatt så e-brevet kom aldrig framsedan 1934jfr sv. dial. fnatt ’klåda; skabb’