Svensk ordbok 2009, webbversion
verb ~de ~t
flukt·ar●ofta med partikelnin
kasta en snabb blick
vard.Noll○äv.betrakta, spana
vard.flukta på tjejerflukta (på ngn/ngt), flukta (in ngn/ngt)sedan 1916till fackspråkl. flukta ’ligga i rak linje’; av ty. fluchten ’göra rak; rätta’; jfr flykt
Subst.:vbid1-151704fluktande,
vbid2-151704fluktning;
flukt