Svensk ordbok 2009, webbversion
flukt
substantiv
,
ingen
böjning
,
n-genus
●
snabb blick
vard.
Noll
en snabb flukt
ta en flukt i nyckelhålet
en flukt (i/på ngt)
sedan 1755
jfr fackspråkligt
i
flukt
med
’i rak linje med’; identiskt med
flykt