Svensk ordbok 2009, webbversion

flabb`a verb ~de ~t flabb·ar●skratta hög­ljutt och o­behärskat vard.komm.gapflabbade flabbade och lät flaskan gå runtflabba (åt ngn/ngt/SATS)sedan 1894till 2flabb Subst.:vbid1-150656flabbande; 2flabb