Svensk ordbok 2009, webbversion

fa`laska substantiv ~n fal|­ask·an●lätt, vit­grå aska över slocknande glöd Nollsedan 1430–50Fem Mose böckerfornsv. fal­aska, urspr. trol. falska men an­slutet till 1aska; bildat till fornsv. fal ’blek’; jfr falna