Svensk ordbok 2009, webbversion

fight el. fajtfajt [faj´t] substantiv ~en ~er fight·en, fajt·en●hand­griplig kamp mest i sport vard.sport.tid.en tuff fightge ngn en fight○äv. om gräl o.d.det var all­tid hon som fick ta fighten med chefenen fight (om ngn/ngt) (med ngn), en fight (om ngn/ngt) (mellan ngra)sedan 1931av eng. fight med samma betydelse, till fight ’kämpa, slåss’; jfr fäkta