Svensk ordbok 2009, webbversion
exaltation
[
-∫o
´
n
]
substantiv
~en
ex·alt·at·ion·en
●
(alltför) stark upphetsning
psykol.
publikens exaltation över rockgruppens våldsamma utspel
exaltation (över ngn/ngt)
sedan 1813
ur lat.
exalta
´
tio
’förhöjning’; jfr
exalterad