Svensk ordbok 2009, webbversion
etrus
´
kiska
substantiv
~n etruskiskor
etrusk·isk·an
1
knappast plur.
etruskernas språk
land.
språkvet.
etruskiskan har ännu inte kunnat tolkas
(på) etruskiska
sedan 1876
2
etruskisk kvinna
land.
yrk.
sedan 1922