Svensk ordbok 2009, webbversion
epigrafi
´
k
substantiv
~en
epi·graf·ik·en
●
läran om inskrifter
särsk. sådana från antiken
bok.
vetenskapl.
sedan 1869
till grek.
epigraphe
´
’påskrift; inskrift’, till
epi
´
’på’ och
graph
´
ein
’skriva’