Svensk ordbok 2009, webbversion
entourage
[
entora
´
∫
el.
aŋ-
]
substantiv
~t
[-et]
en·tour·ag·et
●
personer i en högt uppsatt persons omgivning
sociol.
yrk.
presidenten och hans entourage
(ngns) entourage
sedan 1993
ur fra.
entourage
’omgivning, följe’