Svensk ordbok 2009, webbversion

e`nbyggare substantiv ~n äv. vard. enbyggarn, plur. ~, best. plur. enbyggarna en|­bygg·ar·en●växt med han- och hon­blommor på samma individ bot.SYN.synonymsambyggare JFRcohyponymtvåbyggarecohyponymmångbyggare sedan 1881