Svensk ordbok 2009, webbversion
dill
`
e
substantiv
~t
dill·et
1
delirium
vard.
med.
sedan 1861
till
delirium
2
i vissa uttryck
allt uppslukande intresse
vard.
psykol.
JFR
cohyponym
mani 1
cohyponym
passion 1
han har dille på gamla bilar
dille (på ngt)
sedan 1900