Svensk ordbok 2009, webbversion
descenden
´
t
[
-∫en-
(ljust sj-ljud) el.
-sen-
]
substantiv
~en ~er
de·scend·ent·en
●
ättling i rakt nedstigande led
släkt.
MOTSATS
antonym
ascendent
○
äv.
det stjärntecken som går ner i horisonten vid en människas födelse
sedan 1716