Svensk ordbok 2009, webbversion
cy
´
niker
substantiv
~n
,
plur.
~
cyn·ik·ern
●
cynisk person
psykol.
yrk.
sedan 1819
till grek.
kynikos
´
’cynisk’, till
ky
´
on
’hund’; jfr
kyniker
,
kynolog