Svensk ordbok 2009, webbversion
cotangent
[
ko
`
taŋgent, ko
`
tanjent
äv.
ko
´
taŋgent, ko
´
tanjent
]
substantiv
~en ~er
co|tang·ent·en
●
vanligen best. f. sing.
(värde av) cotangens
åld.
mat.
cotangenten (för TAL)
sedan 1850