Svensk ordbok 2009, webbversion

bö`neutropare substantiv ~n äv. vard. böneutroparn, plur. ~, best. plur. böneutroparna böne|­ut·rop·ar·en●muslimsk befattnings­havare som från minareten ropar ut de fem bönetimmarna relig.yrk.SYN.synonymmuezzin sedan 1887