Svensk ordbok 2009, webbversion
bu
`
klanda
verb
~de ~t
buk|land·ar
●
(tvingas) nödlanda utan utfällt landställ
om flygplan (el. pilot)
trafik.
buklanda
sedan 1945
Subst.:
vbid1-127522
buklandande
,
vbid2-127522
buklandning