Svensk ordbok 2009, webbversion
bivacke
´
ra
verb
~de ~t
bivack·er·ar
●
gå i bivack
mil.
bataljonen bivackerade ett stycke in i skogen
bivackera
sedan 1813
Subst.:
vbid1-119848
bivackerande
,
vbid2-119848
bivackering