Svensk ordbok 2009, webbversion
binn`ikemask
substantiv ~en ~ar
binn·ike|mask·en●typ av plattmask som lever som parasit i tarmkanalen
hos ryggradsdjur, äv. hos människan
med.zool.SYN.synonymbandmask
breda binnikemaskenobeväpnade binnikemaskensedan 1740till lågty. bindiken, diminutiv till binde ’(en) binda’, och 1mask