Svensk ordbok 2009, webbversion
bevatt
´
ning
substantiv
~en ~ar
be·vatt·ning·en
●
det att bevattna
odling m.m., särsk. på konstgjord väg och i större skala
jordbr.
bevattningsanläggning
bevattningssystem
konstbevattning
bevattning (av ngt)
sedan 1835