Svensk ordbok 2009, webbversion
bekri
´
ga
verb
~de ~t
be·krig·ar
●
föra krig mot
ngn fiende
mil.
○
äv. bildligt
bekämpa
bekriga den ekonomiska brottsligheten
kvällstidningarna bekrigade varandra
bekriga ngn/ngt
sedan 1539
Subst.:
vbid1-115807
bekrigande