Svensk ordbok 2009, webbversion
a
`
vvikare
substantiv
~n
äv. vard.
avvikarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
avvikarna
av|vik·ar·en
●
person med avvikande beteende
vard.
psykol.
yrk.
sociala avvikare
sedan 1969