Svensk ordbok 2009, webbversion
[-∫o´n]
substantiv ~en ~er
art·ikul·at·ion·en●formning av (språk)ljud med talorgan
språkvet.artikulationsorgantydlig artikulationövningar i artikulation○äv. om förmåga till dettamänniskans artikulation är unik i djurvärldenen skådespelare måste ha bra artikulation○äv. mus.sätt att ansätta och hålla fast ton
artikulation (av ngt)sedan 1821till artikulera