Svensk ordbok 2009, webbversion
arr
`
a
verb
~de ~t
arr·ar
●
(musikaliskt) arrangera
vard.
musik
han arrade solostycket för manskör
arra (ngt) (för ngn)
sedan åtm. 1990
kortord till
arrangera
Subst.:
vbid1-908453
arrande
;
arr