Svensk ordbok 2009, webbversion
annuite
´
t
substantiv
~en ~er
annu·itet·en
●
summan av avbetalning och ränta på skuld
vid visst avbetalningstillfälle
ekon.
tid.
sedan 1797
av fra.
annuité
’årlig avbetalning’; till lat.
ann
´
uus
’årlig’