Svensk ordbok 2009, webbversion
altitu
´
d
substantiv
~en ~er
alt·itud·en
●
en himlakropps höjd (i grader) över horisonten
astron.
○
äv.
en orts höjd över havsytan
sedan 1777
av lat.
altitu
´
do
’höjd’; jfr
alt