Svensk ordbok 2009, webbversion
aeronaut
[
aärona
u
´
t
el.
ärona
u
´
t
]
substantiv
~en ~er
aero·naut·en
●
flygare
dock inte rymdfarare
trafik.
yrk.
sedan 1837
till
aero-
och grek.
nau
´
tes
’sjöman’; jfr
astronaut
,
kosmonaut